Dag 17 Grand Canyon

Van Page naar Grand Canyon

Vroeg opgestaan om Antelope Canyon te bezoeken. Nog even een driepoot statief gehuurd om mooie plaatjes te schieten. Helaas kunnen we er niet in want het heeft de vorige dagen teveel geregend en het gevaar van flash flood (snelle overstroming) is nog niet geweken. Aangeraden wordt om 11 uur weer te komen. Helaas blijkt er na terugkeer een zeer grote menigte ons voor te zijn. De eerst volgende beschikbare tour is om 13.00 uur. Helaas…… volgend jaar misschien. Bij het terugbrengen van het statief krijgen we een mooie foto van de canyon als troost. 

Vlak bij Page ligt Horse Shoe Band, een canyon in de vorm van een hoefijzer. Een kleine wandeling in 45°C leidt naar het uitzichtpunt voor de diepe afgrond. Van te voren worden er door de moeders afspraken gemaakt om niet te dicht naar de rand te lopen…. En inderdaad het is een gapende diepte. De Colorado rivier stroomt in de diepte en het is nog een hele klus om het hoefijzer compleet op de foto te krijgen en je te houden aan moeders afspraak.

 

 We hebben vandaag een korte rit naar de South Rim van de Grand Canyon, ons laatste natuur park voordat we naar de grote steden gaan. De Grand Canyon is immens en erg toeristisch. Als we het park inrijden zijn er allerlei parkeerplaatsen en uitzichtpunten om de Canyon van 2250 meter hoogte te aanschouwen. Het is zo immens dat het onwerkelijk wordt. Geef ons maar de kleinere parken waar je midden in de natuur staat en je één voelt met de omgeving. Het is natuurlijk wel een mooi plaatje.

Het mooiste uitzichtpunt vinden wij Yavapai View, waar ook de plaatjes geschoten zijn. Voor de echte beleving zijn er allerlei tochten van meerdere dagen, maar dat staat niet bij ons op het programma. Het is al laat en we moeten verder naar ons hotel Red Feather Lodge in Tusayan. Een matig hotel met hetzelfde interieur als ons hotel in Las Vegas. De gokmachines ontbraken gelukkig.

Mexicaans gegeten en een groeps hdv-tje gedaan (hoogte, diepte en verbeterpunt). Iedereen vond het speciaal om met de 2 gezinnen deze fantastische belevenis te delen.  Zion werd als toppertje ervaren en ook Las Vegas hoorde bij de top 3. Eigenlijk teveel hoogtepunten om op te noemen. Dieptepunt was Yosemite, te druk en toeristisch. Verbeterpuntjes waren: meer rust en op bepaalde plekken meer tijd om de omgeving te bekijken. Volgende keer toch maar 8 weken….

Dag 15 & 16 Page

Van Monument Valley naar Page

Na al het parken geweld 2 dagen ontspanning in Page. Page ligt aan het stuwmeer Lake Powell, een stuwmeer op de Colorado rivier dat ontstaan is na de bouw van de Glen Canyon Dam. De dam is 216 meter hoog en het meer kan 30 km³ water opslaan. Het meer wordt ook gebruikt voor water recreatie en dat willen we wel eens ervaren.

Na ons te hebben ingecheckt in het Quality Inn hotel gaan we op zoek naar een boten verhuur. We willen wel eens met een vette boot door de Canyons varen.

We vonden een mooie boot bij Waterworld voor 9 personen. Natuurlijk ook even een band erbij gehuurd voor achter de boot. Probleem is in Utah dat je je eigen boot te water moet laten, dus we kregen er een grote Ford Van en trailer bij.

De volgende dag zijn de heren vroeg naar de verhuur gegaan om de boot op te halen. Na een uitgebreide instructie en 86 formulieren te hebben ondertekend kon het avontuur beginnen.

Dames opgehaald van het hotel en met de Van en trailer naar de Launch Ramp gereden, een grote parkeerplaats, die geleidelijk in het water verdwijnt. Om 10.00 uur auto, trailer met boot achteruit het water ingereden, bootje eraf, het was alsof het dagelijks werk was….

Na een kleine gewenning met het gas en de motor trim langzaam de haven uitgevaren de Canyons in. Ons doel was een de Rainbow Bridge, 40 mijl verderop te verkennen. Onderweg kon worden getankt bij een tankplatform.

Natuurlijk moest ook de band worden uitgeprobeerd. De foto’s geven een indruk of we ervan hebben genoten. Fantastisch.

Waarschijnlijk waren we te zwaar met z’n allen door alle hamburgers want de boot wilde niet uit het water komen en onze snelheid werd begrenst tot 15 mijl per uur. Desalniettemin een heerlijke dag. Allemaal zwaar verbrand op neuzen, oren en knieën.

Om 7 uur hebben we de boot weer ingeleverd en daarna heerlijk gegeten bij Bonkers.

Nog even lekker gezwommen bij het hotel en weer…. Wijntje, biertje, Queen Size.

Dag 14 Monument Valley

Arches naar Monument Valley.

Via een Highway naar het indianen landschap Monument Valley gereden, 168 miles.

Onderweg zien we allerlei kraampjes gerund door indianen met zelf gemaakte sieraden. De dames passen menig armband en ketting gemaakt van lokale stenen afgezet met zilver en schaffen eea aan.

Navajo Tribal Park Monument Valley is een park wat niet tot onze Nationale Parken Pas behoort dus moeten we extra $5 pp betalen voor de entree. En wat een entree. Een steile off the road weg vol stenen (zwerfkeien), gaten en gravel wat eigenlijk niet geschikt is voor ons vannetje.

Monument Valley is de vallei van John Wayne met de cowboy films. Hier werden de indianen in de 18^e en 19^e eeuw afgeslacht totdat er een overeenkomst werd getekend in 1868, waardoor de indianen een eigen gebied kregen in het Westen van Amerika en daardoor de exploitatie in handen is van de indianen.

Monument Valley is een grote woestijn met gigantische rotsformaties losstaand in een immense vlakte. De ‘rit’ van 17 mijl gaat over een slecht onderhouden weg, maar je verwacht achter elk rotsblok een stelletje indianen of cowboys, die je Chevrolet afhandig willen maken. Aan het begin van het park staan de bekende West Mitten, East Mitten en de Merrick Butte naast elkaar om de bezoekers te verwelkomen. Weer een prachtig park met schitterende rotsen, zoals de Thunderbird Mesa en de Rain God Mesa.

Het was voor het eerst bewolkt tijdens onze vakantie en we hadden zowaar regen op de weg naar ons onderkomen in Kayenta, een naargeestig plaatsje met ongure types….

Ons avond eten bestond uit een hamburger van de lokale Mc Donalds. Op tijd naar bed in onze Queen Size bedden.

Dag 13 Arches

Capitol Reef naar Arches

Van Capitol Reef met de indrukwekkende rotsformaties naar Moab gereden over een saaie Highway.

Moab is een leuke plaats in de verste uithoek van onze reis. We logeren in Bowen Motel, een eenvoudig onderkomen maar prima verzorgd. Even de koffers uitgeladen en de koelbox, onze trouwe reisgenoot op wieltjes vol ijs gezet ($1.45 voor een zak vol) voor de dranken en het beleg.

Met de beide families naar Arches gereden in de namiddag. Arches is een park vol rode rotsen, natuurlijke bogen en grillige vormen. De bogen van Arches zijn gevormd door water, ijs en extreme temperaturen met een ondergrond van zout. 300 miljoen jaar geleden was het gebied nog een enorme zee. We vallen weer van de ene verbazing in de andere.

Een 29 kilometer lange park weg met vele uitzicht punten. Eerst even gestopt bij Court House Towers. Steile hoge smalle rots formaties. Daarna even de Balanced Rock bekeken, die niet in een foto te vatten is. Een gigantische steen ter grootte van 3 touringcars op een klein voetje. Om de bogen te aanschouwen moet er weer een trail worden gelopen. En aldus geschiedde.

Een mooie 3 kilometer lange wandeling in 40°C naar de Landscape Arch, een 93 lange boogrug, de langste ter wereld. Het lijkt alsof de boog op instorten staat. Delen zijn al afgebroken, maar het zal nog wel een paar eeuwtjes stabiel zijn…en ons overleven.

Tom en Albert hebben de route nog iets uitgebreid met een 4 mijl lange wandeling (meer een klimpartij) naar de Double Arch. 

Met het zweet op de rug voelden we ons alleen op de wereld. In een woord weer een prachtig park dat weer zeer uniek is en met geen van de voorgaande parken te vergelijken valt.

S ’Avonds heerlijk gegeten en gedronken bij Moabs Brewery. Nog even een praatje gemaakt met ‘onze’ vrienden uit Wisconsin en weer de Queen Size bedden opgezocht, want de volgende dag staat Monument Valley op het programma.

Dag 12 Bryce & Capitol Reef

Van Bryce naar Capitol Reef.
 

We zijn rond half 10 vertrokken richting Bryce. In het park naar het achterste uitzichtpunt Bryce Point gereden en genoten van het uitzicht vanaf de Rim. Bryce Point geeft het beste uitzicht over het Amfitheater. Hier zijn de vele hoodoos te zien in allerlei kleuren.

Op de terugweg nog even gestopt bij Ruby’s Inn om de kitsch winkeltjes te bekijken en waar Albert bijna een mooie zwarte wollen cowboyhoed heeft gekocht (een echte Stetson voor $30). Daarna doorgereden richting Capitol Reef over de prachtige Scenic Byway 12 naar Boulder, een van de mooiste routes, die we gereden hebben. Na elke bocht weer een ander uitzicht met landschappen  in verschillende kleuren van rood tot oranje tot geel en grijs; een schitterende natuur. 

Op parkeerplaatsen worden we continue aangesproken door Amerikanen die gelijk vragen: ‘Where are you from?’en een heel gesprek aangaan. Keer op keer verbazen we ons over de vriendelijkheid en gemoedelijkheid van de Amerikanen. Ruig uitziende kerels op grote Harley Davidsons vragen of je even een familie fotootje wilt maken met het landschap als achtergrond. Een erg leuke ervaring. Later zien we deze stoer uitziende motorrijders (Tim en Christy met broers, neven en vrouwen, een complete familie uit Wisconsin) nog een paar keer terug in Torrey en Moab.

Tegen drie uur waren we bij het prachtige hotel, Austins Chuck Wagon in Torrey en hebben we de rest van de middag aan het zwembad gelegen. Rond zeven uur zijn Enno en Miriam met alle kinderen gaan eten en Albert en Jeannette Capitol Reef in gegaan om een aantal mooie plaatjes te schieten van de zonsondergang (Sunset). Capitol Reef is een langgerekt park met woestijnlandschappen en hoog uitstekende zandsteen rotsen. Elke rots heeft een naam: Cathedral, Chimney Rock (schoorsteen), Three Sisters.   

Het mooiste uitzicht geeft de Sunset Trail, een klim van 1000 meter naar een prachtig uitzichtpunt Sunset Point, en dan maar wachten tot de zon ondergaat.

Vlak bij Sunset Point ligt Gooseneck Trail, een pad langs rotsformaties met als uitzichtpunt een diepe Canyon in de vorm van een ganzennek (of zwanenhals).

 

Enno, Jasper en Tom zijn later op de avond nog even naar een lokaal bandje gaan kijken, die optrad ter ere van het Internationale Film Festival….. met als thema Superheroes.

De avond werd afgesloten met een wijntje op het terras en voor de meiden een Twilight film.

Dag 8 & 9 Las Vegas - Sin City

Na de geweldige ervaring van Death Valley even gestopt bij Zabriskie Point om prachtige foto’s te maken. 

Daarna snel  op weg naar Las Vegas of Sin City, de meest gekke kermis in de woestijn.

We zijn direct naar het hotel Excalibur gereden, het is een soort  ridderkasteel met torens in verschillende kleuren.
Binnen waren er winkeltjes, gokautomaten en barretjes, giga giga groot!

Na ons even omgekleed te hebben in de Vegas stijl zijn we richting Strip gegaan. De Strip is een aaneenschakeling van hotels en een 6 baans weg er doorheen. Door de hitte zijn we van hotel naar hotel gehopt. Paris en Ceaser Palace hebben we uitgebreid bezocht. Paris is ingericht met Franse pleintjes en het plafond is voorzien van lucht. Je waant je in een ander werelddeel. In Ceaser Palace hadden ze een Apple store en daar heeft Tom een iPad 2 gescoord.

Daarna zijn we naar het Luxor gegaan, een hotel in de vorm van een Piramide. Daar hebben wij Mexicaans gegeten, onze duurste maaltijd tot nu toe met handmade Guacamole (Avocado saus) van 8 dollar, net zo duur als een gerecht, maar wel erg lekker.  Na het eten hebben we nog even een gokje gewaagd in ons hotel bij de fruitmachines waar Enno prompt 75 dollar won. The basterd….
Tom werd weggestuurd terwijl hij aan het kijken was, minderjarigen mogen alleen rondjes lopen en niet stilstaan en kijken. Hypocrisie ten top!

Volgende dag zijn we wat later opgestaan en om 11 uur naar de Outlet gegaan. Afspraak was om elkaar om 1 uur weer te treffen bij de uitgang. Het werd uiteindelijk 3 uur en vele tassen vol met polo’s en andere goedkope waar.

Na lekker te hebben geshopt zijn we terug naar het hotel gegaan en gaan zwemmen in het mooie zwembad. Tara en Julliet mochten in het zwembad nog geen water kopen of in de bar zijn omdat ze nog geen 21 jaar waren. 




Jasper en Tom zijn naar een expositie Bodies gegaan, een expositie over het menselijke lichaam waar geprepareerde mensen waren te zien.
Daarna hebben we in het hotel noodles gegeten en wederom de stad in gegaan.  We hebben eerst genoten van het Fontijn voorstelling voor het Bellaggio Hotel. Toen doorgelopen naar een vuurvoorstelling  voor het Mirage.
Even een water impressie op de muziek van Frank Sinatra (geluid aan !) 

Als afsluiting the Venetian hotel bekeken. Terwijl we binnen waren leek het net alsof je buiten in Venetië liep. Kanaaltjes met gondels en het San Marco plein volledig nagebouwd.

Inmiddels deden onze voeten zo zeer dat we met de monorail naar het hotel terug zijn gegaan.

Na 2 dagen kwam ook aan dit avontuur een eind.

Dag 10 & 11 Zion

Opgestaan en een ontbijtje bij de MacDonalds genuttigd in het Vegas hotel.  Daarna op weg naar National Parc Zion.

Het eerste stuk na Vegas was saai en somber. Even een alternatief genomen via de Valley of Fire, steen rode rotsen met leuke doorkijkjes.

Aangekomen in Zion hadden we een prachtig houten hotel met kamer en balkon met uitzicht op de bergen van Zion. De inrichting was van architect Fred Flinstone. Een boomstammen bed met bijpassende kastjes. Jabadabedoe…

Korte wandeling gemaakt naar Emerald Pools, een meertje bovenin de bergen, de oorsprong van een waterval. Mooie tocht van twee uurtjes.

’s Avonds heerlijk buiten gegeten in Oscar’s in Springdale. De jongens hadden een Big-Ass hamburger (what’s in a name; American size).

De volgende dag zijn we naar de Adventure Company gegaan voor het huren van speciale water/bergschoenen, een waterdichte rugzak voor de camera’s en stokken voor het komende wateravontuur. We gaan namelijk een trail (route) van 4 uur lopen, die gaat door kloven met steile wanden en een rivier genaamd de Narrows.

Het werd een bijzondere tocht. Het water was 15 graden en we moesten bij sommige stukken tot onze schouders door de rivier. Op het einde kwamen we door een smalle doorgang genaamd Wall Street, een nauwe kloof met steile wanden.
Al met al een prachtige ervaring met erg zere voeten van alle stenen. Tara kon haast niet meer lopen en was het helemaal zat.

 Even een kleine foto impressie van de tocht.....

 

Na een korte droog periode voor de kleding zijn we richting Bryce Canyon gereden naar ons hotel Harolds Place. We wilden nog even de Sunset (zonsondergang) vastleggen in Bryce, maar waren  net te laat.
Om kwart over negen ingecheckt in het hotel en de dag afgesloten met een wijntje. De laatste, want in Utah is geen wijn te krijgen…