donderdag 28 juli 2011

Dag 13 Arches

Capitol Reef naar Arches

Van Capitol Reef met de indrukwekkende rotsformaties naar Moab gereden over een saaie Highway.
Moab is een leuke plaats in de verste uithoek van onze reis. We logeren in Bowen Motel, een eenvoudig onderkomen maar prima verzorgd. Even de koffers uitgeladen en de koelbox, onze trouwe reisgenoot op wieltjes vol ijs gezet ($1.45 voor een zak vol) voor de dranken en het beleg.

Met de beide families naar Arches gereden in de namiddag. Arches is een park vol rode rotsen, natuurlijke bogen en grillige vormen. De bogen van Arches zijn gevormd door water, ijs en extreme temperaturen met een ondergrond van zout. 300 miljoen jaar geleden was het gebied nog een enorme zee. We vallen weer van de ene verbazing in de andere.
Een 29 kilometer lange park weg met vele uitzicht punten. Eerst even gestopt bij Court House Towers. Steile hoge smalle rots formaties. Daarna even de Balanced Rock bekeken, die niet in een foto te vatten is. Een gigantische steen ter grootte van 3 touringcars op een klein voetje. Om de bogen te aanschouwen moet er weer een trail worden gelopen. En aldus geschiedde.

Een mooie 3 kilometer lange wandeling in 40°C naar de Landscape Arch, een 93 lange boogrug, de langste ter wereld. Het lijkt alsof de boog op instorten staat. Delen zijn al afgebroken, maar het zal nog wel een paar eeuwtjes stabiel zijn…en ons overleven.
Tom en Albert hebben de route nog iets uitgebreid met een 4 mijl lange wandeling (meer een klimpartij) naar de Double Arch. 


Met het zweet op de rug voelden we ons alleen op de wereld. In een woord weer een prachtig park dat weer zeer uniek is en met geen van de voorgaande parken te vergelijken valt.





S ’Avonds heerlijk gegeten en gedronken bij Moabs Brewery. Nog even een praatje gemaakt met ‘onze’ vrienden uit Wisconsin en weer de Queen Size bedden opgezocht, want de volgende dag staat Monument Valley op het programma.


dinsdag 26 juli 2011

Dag 12 Bryce & Capitol Reef


Van Bryce naar Capitol Reef.
 
We zijn rond half 10 vertrokken richting Bryce. In het park naar het achterste uitzichtpunt Bryce Point gereden en genoten van het uitzicht vanaf de Rim. Bryce Point geeft het beste uitzicht over het Amfitheater. Hier zijn de vele hoodoos te zien in allerlei kleuren.

Op de terugweg nog even gestopt bij Ruby’s Inn om de kitsch winkeltjes te bekijken en waar Albert bijna een mooie zwarte wollen cowboyhoed heeft gekocht (een echte Stetson voor $30). Daarna doorgereden richting Capitol Reef over de prachtige Scenic Byway 12 naar Boulder, een van de mooiste routes, die we gereden hebben. Na elke bocht weer een ander uitzicht met landschappen  in verschillende kleuren van rood tot oranje tot geel en grijs; een schitterende natuur. 

Op parkeerplaatsen worden we continue aangesproken door Amerikanen die gelijk vragen: ‘Where are you from?’en een heel gesprek aangaan. Keer op keer verbazen we ons over de vriendelijkheid en gemoedelijkheid van de Amerikanen. Ruig uitziende kerels op grote Harley Davidsons vragen of je even een familie fotootje wilt maken met het landschap als achtergrond. Een erg leuke ervaring. Later zien we deze stoer uitziende motorrijders (Tim en Christy met broers, neven en vrouwen, een complete familie uit Wisconsin) nog een paar keer terug in Torrey en Moab.

Tegen drie uur waren we bij het prachtige hotel, Austins Chuck Wagon in Torrey en hebben we de rest van de middag aan het zwembad gelegen. Rond zeven uur zijn Enno en Miriam met alle kinderen gaan eten en Albert en Jeannette Capitol Reef in gegaan om een aantal mooie plaatjes te schieten van de zonsondergang (Sunset). Capitol Reef is een langgerekt park met woestijnlandschappen en hoog uitstekende zandsteen rotsen. Elke rots heeft een naam: Cathedral, Chimney Rock (schoorsteen), Three Sisters.   
Het mooiste uitzicht geeft de Sunset Trail, een klim van 1000 meter naar een prachtig uitzichtpunt Sunset Point, en dan maar wachten tot de zon ondergaat.
Vlak bij Sunset Point ligt Gooseneck Trail, een pad langs rotsformaties met als uitzichtpunt een diepe Canyon in de vorm van een ganzennek (of zwanenhals).

 
Enno, Jasper en Tom zijn later op de avond nog even naar een lokaal bandje gaan kijken, die optrad ter ere van het Internationale Film Festival….. met als thema Superheroes.
De avond werd afgesloten met een wijntje op het terras en voor de meiden een Twilight film.

zondag 24 juli 2011

Dag 8 & 9 Las Vegas - Sin City

Na de geweldige ervaring van Death Valley even gestopt bij Zabriskie Point om prachtige foto’s te maken. 






Daarna snel  op weg naar Las Vegas of Sin City, de meest gekke kermis in de woestijn.

We zijn direct naar het hotel Excalibur gereden, het is een soort  ridderkasteel met torens in verschillende kleuren.
Binnen waren er winkeltjes, gokautomaten en barretjes, giga giga groot!
Na ons even omgekleed te hebben in de Vegas stijl zijn we richting Strip gegaan. De Strip is een aaneenschakeling van hotels en een 6 baans weg er doorheen. Door de hitte zijn we van hotel naar hotel gehopt. Paris en Ceaser Palace hebben we uitgebreid bezocht. Paris is ingericht met Franse pleintjes en het plafond is voorzien van lucht. Je waant je in een ander werelddeel. In Ceaser Palace hadden ze een Apple store en daar heeft Tom een iPad 2 gescoord.

Daarna zijn we naar het Luxor gegaan, een hotel in de vorm van een Piramide. Daar hebben wij Mexicaans gegeten, onze duurste maaltijd tot nu toe met handmade Guacamole (Avocado saus) van 8 dollar, net zo duur als een gerecht, maar wel erg lekker.  Na het eten hebben we nog even een gokje gewaagd in ons hotel bij de fruitmachines waar Enno prompt 75 dollar won. The basterd….
Tom werd weggestuurd terwijl hij aan het kijken was, minderjarigen mogen alleen rondjes lopen en niet stilstaan en kijken. Hypocrisie ten top!

Volgende dag zijn we wat later opgestaan en om 11 uur naar de Outlet gegaan. Afspraak was om elkaar om 1 uur weer te treffen bij de uitgang. Het werd uiteindelijk 3 uur en vele tassen vol met polo’s en andere goedkope waar.
Na lekker te hebben geshopt zijn we terug naar het hotel gegaan en gaan zwemmen in het mooie zwembad. Tara en Julliet mochten in het zwembad nog geen water kopen of in de bar zijn omdat ze nog geen 21 jaar waren. 




Jasper en Tom zijn naar een expositie Bodies gegaan, een expositie over het menselijke lichaam waar geprepareerde mensen waren te zien.
Daarna hebben we in het hotel noodles gegeten en wederom de stad in gegaan.  We hebben eerst genoten van het Fontijn voorstelling voor het Bellaggio Hotel. Toen doorgelopen naar een vuurvoorstelling  voor het Mirage.
Even een water impressie op de muziek van Frank Sinatra (geluid aan !) 



Als afsluiting the Venetian hotel bekeken. Terwijl we binnen waren leek het net alsof je buiten in Venetië liep. Kanaaltjes met gondels en het San Marco plein volledig nagebouwd.
Inmiddels deden onze voeten zo zeer dat we met de monorail naar het hotel terug zijn gegaan.
Na 2 dagen kwam ook aan dit avontuur een eind.


Dag 10 & 11 Zion

Opgestaan en een ontbijtje bij de MacDonalds genuttigd in het Vegas hotel.  Daarna op weg naar National Parc Zion.
Het eerste stuk na Vegas was saai en somber. Even een alternatief genomen via de Valley of Fire, steen rode rotsen met leuke doorkijkjes.




Aangekomen in Zion hadden we een prachtig houten hotel met kamer en balkon met uitzicht op de bergen van Zion. De inrichting was van architect Fred Flinstone. Een boomstammen bed met bijpassende kastjes. Jabadabedoe…




Korte wandeling gemaakt naar Emerald Pools, een meertje bovenin de bergen, de oorsprong van een waterval. Mooie tocht van twee uurtjes.



’s Avonds heerlijk buiten gegeten in Oscar’s in Springdale. De jongens hadden een Big-Ass hamburger (what’s in a name; American size).
De volgende dag zijn we naar de Adventure Company gegaan voor het huren van speciale water/bergschoenen, een waterdichte rugzak voor de camera’s en stokken voor het komende wateravontuur. We gaan namelijk een trail (route) van 4 uur lopen, die gaat door kloven met steile wanden en een rivier genaamd de Narrows.


Het werd een bijzondere tocht. Het water was 15 graden en we moesten bij sommige stukken tot onze schouders door de rivier. Op het einde kwamen we door een smalle doorgang genaamd Wall Street, een nauwe kloof met steile wanden.
Al met al een prachtige ervaring met erg zere voeten van alle stenen. Tara kon haast niet meer lopen en was het helemaal zat.



 Even een kleine foto impressie van de tocht.....























 

















Na een korte droog periode voor de kleding zijn we richting Bryce Canyon gereden naar ons hotel Harolds Place. We wilden nog even de Sunset (zonsondergang) vastleggen in Bryce, maar waren  net te laat.
Om kwart over negen ingecheckt in het hotel en de dag afgesloten met een wijntje. De laatste, want in Utah is geen wijn te krijgen…

donderdag 21 juli 2011

Dag 7 Death valley


Op naar de Vallei des Doods “Death Valley”.

De weg ernaar toe geeft al de nodige problemen. De temperatuur wordt zo hoog (122°F of 50°C) dat de airco uit moet en de remmen het haast begeven bij de vele afdalingen.



Een enerverende tocht alsof je door een maanlandschap rijdt met alleen maar rotsen en zand. De prachtige steen kleuren geven aanleidingen tot vele stops. Buiten de auto is het alsof er een föhn op de hoogte snelheid voor je gezicht wordt gehouden.

Aangekomen in Stove Pipe Wells krijgen we een apart huisje in de middle of nowhere. Een eenvoudig houten onderkomen naast een zwembad.
Koffers op de kamer gezet en snel verder naar het laagste punt in Death Valley, 85 meter onder zee niveau,genaamd Badwater. 




Badwater:



Hier zijn de zoutkristallen zichtbaar en is het afschuwelijk warm.

Op de terugweg nog even Artist Drive mee gepakt. Een kloven tocht langs rotsen in allerlei kleuren.




Echt ongelofelijk mooi van kleur.




Vlak bij het hotel zijn de Sand Dunes, een groot plateau van zand met echte duinen. In het zonlicht geeft dit mooie schaduwen. Een raar gezicht zo in niemandsland.
Terug bij het hotel lekker gegeten, Spare ribs en steaks. Daarna heerlijk gezwommen met over cirkelende vleermuizen, die een slokje water kwamen halen. Met de airco op 70°F het bed op gezocht en nog even de dag de revue laten passeren. Wat een omgeving. Zeer indrukwekkend.
Tot morgen…..

woensdag 20 juli 2011

Dag 6 Tioga pas en Bodie


Vandaag een prachtige route over de Tioga pas langs Mono Lake en Bodie.
Vroeg opgestaan om de drukte in Yosemite te omzeilen. Het was erg rustig. Waar gisteren nog rijen met auto’s stonden waren we nu de enige toerist…
Tioga:
De Tioga pas is 18 juni geopend voor het verkeer. De sneeuw is weg en de pas van ruim 3000 meter geeft zijn schoonheid weer bloot aan het publiek.
Bulten wedstrijd
Prachtige bergen, mooie bergweiden, meertjes en bossen. Reden voor vele stops om even te wandelen, te picknicken en natuurlijk te fotograferen.



Bij sommige meertjes waren we niet de enige bezoekers. Muggen kwamen ook even picknicken. 
Even een wedstijdje wie de grootste bulten had werd gewonnen door Tom….

Het mooiste plekje was Olmsted Point volgens de kinderen. Een plateau van rotsen met uitzicht op Half Dome.






Mono Lake:
Mono Lake is een gigantisch meer met TUFA’s, tuf steen, dat als pilaartjes uit het meer omhoog komt. Het meer is het oudste meer van Amerika.
Het meer voorzag LA van al het water, maar is nu een beschermd gebied.

Bodie:
Onderweg naar Bodie ben je weer even alleen op de wereld. Een weg naar het einde van de aardbol.






Bodie is het best bewaard gebleven spookstadje waar 10.000 gouddelvers vanaf 1800 woonden. Een bizar gezicht, een stadje in de middle of nowhere. Een onverhard pad van 3 mijl leidt de bezoekers naar dit spookstadje. Wij hebben echter de TomTom gevolgd wat resulteerde in de kortste weg van 15 mijl over onverharde wegen. Gelukkig hebben we een Gold auto verzekering

Het stadje had alles; een hotel, bank, kerken en zelfs een bordeel.
We hebben hier een dik uur rond gewandeld en we vonden het erg indrukwekkend.





Om 17.30 uur richting hotel gereden naar Mammoth Lakes, een prachtig hotel met zwembad en hottub. Lekker gegeten en vroeg gaan slapen na een enerverende dag.
SUPER niet normaal.